Ölümden De Beter Yalnızlık

Bir hüzündür yalnızlık…
Geçmişe ait gelgitlerin girdabında boğulmaktır,
Gökyüzündeki milyonlarca inci arasından,
Bir bilinmeyene doğru nereye gittiği beli olmayan Yörüngeden çıkmış bir yıldızdır yalnızlık…

Sigara dumanıyla demlenen ıslak bir efkardır.
Bir itilmişlik, kanayan bir yara,
Bir karabasandır yalnızlık…

Notaları darağacına asılmış bir şarkı,
Umutları dipsiz uçurumlardan aşağı atılmış çırılçıplak bir Afganlıdır.
Binlerce yarayı saran ama kendine dermanı olmayan bir Hintlidir,
Bir Perulu kadar acılıdır,
Bir Kenyalı kadar yıpranmış ve giysilerini kaybetmiş Nil nehridir yalnızlık…

Filistinli masum bir bebenin çığlıklarıdır,
Enkazlar arasında yakınlarını arayan, bir ananın yitirilmiş umutları ve kanayan ağıtlarıdır yalnızlık…
Dile kolay çekilir gibi değil yalnızlık…
Hele çekmeye mahkûmsan, Ölümden de beter yalnızlık…