Havaris kurgula bir düzine veryansın insansı.
Kâinata haber salın tarafsızlık kalmadı.
Bütün oyunlar kuralsız zamanım tanrınındır.
Yazıldı alnına, bilincin sargılı, hayatın karmaşık bak tarandı.
Havalı göründü düz adımların hangisi doğru boş beleş adamların.
Yoksul yatakların içi sıcakmış üstü çıplak karanlığın.
Hayranlığım yaşantının olmayan pişmanlığı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta