İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ölüm korkusu, evrensel bir korku! İnsanlar bu korkuyu biliçdışlarına ata ata yaşayıp gidiyorlar.. Ve sonunda da o, kaçınılmaz durumla karşı karşıya geliyorlar. O duyguları tam olarak yaşayanlar bilse gerek.Şiirinize tebrikler, saygılar.
yüreğine sağlık.
Korkarız çünkü, kapılıp bu dünyanın sahte olan her şeyine, ölüme hazırlıklı olmadığımız için korkarız...Bu şiiri okuyunca az titresek...
incilerin daim olsun.yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta