Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Yaşarken ölü olanlar , zaten ölmüştür.Hayat manasızdır , hep gülen yüzümüzü gösterdiğimiz için , insanlar mutlu sanarlar oysa ki.......sadece birilerinin mutlu olması için çalışırız .Ne güzel bir anlatım.Elinize sağlık.
Ne mutlu sevdikleri bol olanlar
Ne mutlu sevmeyi bilenler.
Tebrikler Fulya Hanım.
Kadir Tozlu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta