Sesi soluğu çıkmaz yer altının,
Aydınlığı yalnızca ufka bir fener.
Hiç değeri kalmamış insan canının,
Çıt yok,ses etmiyor hiçbir nefer!
Çocuk sesi yok burda ölüm çığlığı kadar,
Yüreklerde ölümün hafif ıslanmışlığı.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta