Zemheriye dönecek, ömrün nev-baharı,
Geriye ne kalacak peki gençlikten?
Belki hafıza dehlizlerinde,
Birkaç anı kırıntısı…
Ruhun morarmış buruşmuş giysisi,
Misal olacak elbet kuru toprağa,
Ve mecazlaşacak bu muhteşem uyumla.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta