(Otuz Beş Yaş’a naçizane cevaptır.)
Değil şairim,
Otuz beş yaş yolun yarısı;
Bilemiyor ki insan,
Ölümün
Kapısını ne zaman çalacağını.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




hiç eleştirmeyecegim yazılar...anlasamda anlamasamda yazılanların şiir formunda olması kelimelerin cümleyle genetik bagları bir cümlenin diger cümleyle genetik bagları varsa iyimi kötümü demeden okuyorum bir acemi olarak...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta