kandilimde yağ tükeniyor
ışık gittikçe azalmakta
gecikmişim bugün özlediğim ne varsa
yitirmişim elimdekileri
malumun ilanı
ölüm ruhuma yavaşça sızıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ölüm ansızın gelir ölüm bir nefestir kendi gelir kendisi gider kimse bilemez usta
Emeğinize kaleminize sağlık tebrik ederim saygılar sunarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta