Yeraltından elektrik kırbaçlarıyla yüzmek isterken
Ölüler durağında inmek istedim tefekkür şerbetinden
topraklı iki yudum ahiret bilmecesinden
Taşlara rahmet okumayı düşünerek yürümeyi arzularken
Dönerek gülen
otobüs şoförünün yüzünde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta