ÖLÜM ÖTESİ
İnsan denen varlık bir garip mahlûk,
Hayat bazen uzun, bazen bir soluk,
Ezelden ebede başlar yolculuk.
Bilen var mı o ne çetin yokuştur,
Aksini düşünmek en büyük suçtur…
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta