Ölüm Meleği Şiiri - İdris Yılmaz

Ey yalan dünyanın ölüm meleği
Çok uzun zamandır yaşamıyorum.
Bir bakış durdurmuş dönen feleği
Artık hiç bir şeye şaşamıyorum.

Mevsimler karışmış günler değişmiş
Gün doğmadan sanki akşam erişmiş
Bir gonca gül gibi narda yetişmiş
Kaynasa da içim taşamıyorum.

Nasibim kısmetim arar dururum
Ben turna ararken şahin vururum
Talihsizliğimi senden korurum
Bağlanmış kaderim koşamıyorum.

Önümde yılların hayali varken
Kavuşmak isteği sanki çok erken
Ölüm bize doğru hızla gelirken
Çaresizliğimi aşamıyorum.

Münzevi elinden gelmiyor çare
Onun gözlerinde parlıyor hare
Beklerken olursun binlerce pare
Geçen zaman gibi coşamıyorum.