Dert suyu dergâh dergâh akar akarsuyumdan
Çiçekler açar ve solar ağır yaşam kuytularında
Bir âh çekerim gönlümden nefes
Vakit gelir, ölüm ruhumun karanlık kapısını çalar
Ne tınılarına yakutlar serdiğim şarkılar kalır
Ne de sabah oluncaya ağlayan şiirler
Soğuyan güneşin sarı ışığına leke kesiklerden kan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel demişsiniz
şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta