Günümden haşince koparılmış saatler
Sesleniyor yokluğuna
Ölümü çağıran kuşlar uçuyor üzerimde
Guguk sesleri bilirsin varlığımın etrafında
Bir trenin rayından çıkmasının aynılığındadır
Ben, kendim, bir daha ben
Ve sonsuz yansımalarım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta