Uzanınca ruhum arştan asılmış ilmiğin hükmüne
Seni düşündüm anne o mutlak ölüm halimde.
Şimdi kaç gözyaşı geçmiştir üstünden,
Kaç milyar ışık vazgeçmiştir dünyaya girmekten.
Yinede bilirim kapanmaz yüreğinde açılan acının hacmi.
Yeter bunca yasa vurulma anne;
Bırak dünya bensizken yollara bakmaları.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta