Uzanınca ruhum arştan asılmış ilmiğin hükmüne
Seni düşündüm anne o mutlak ölüm halimde.
Şimdi kaç gözyaşı geçmiştir üstünden,
Kaç milyar ışık vazgeçmiştir dünyaya girmekten.
Yinede bilirim kapanmaz yüreğinde açılan acının hacmi.
Yeter bunca yasa vurulma anne;
Bırak dünya bensizken yollara bakmaları.
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta