Sararıp, soluyordu sevdiklerimiz,
Kafamda hep aynı, hep aynı sorular
Çiçekler, meyveler ve de yapraklar,
Dallarında neden öylece kalmıyorlar?
Yumuşacık, pamuktan tenlerimize,
Rüzgar değdiği için sertleşmiş olmalılar
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta