Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne kadar güzel ne kadar. Tefekkür tefekkür tefekkür.
Her okuduğum şiirinizle birlikte gözyaşlarım sel oluyor. Ne kadar güzel mütevazilik ve mahcupluk örneği. Bu şiirde kendini görmek isteyene de ne güzel öğütler ve ibretler var. F.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta