Ölüm geldi kapıya...
Hacet yok,
Mala, mülke, tapuya.
Çalışıp çırpındık, servet yaptık güya;
İki metre toprak,
Dört metre kefen bezi...
Buydu: ömür boyunca edindiğimiz,
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Hayat senaryosu bitiyor,
Yaşam sahnesinin perdeleri kapanıveriyor.
Final harika olmus
tebrikler kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta