Yalnızlıgımın gölgesinde kaldım yine,
Kalbimin zindanında yapayalnızım.
Hiç umut,hiç ışık yok...
Düştüm bir kere bu zindana,
Çıkışım yok,boguluyorum galiba! ?
Beni kurtarmak için pamuk ipligi uzatıyorlar,
Her seferinde daha dibe çöküyorum.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta