Ölüm
Döşeğime serilmiş bekliyorken
Al uyut beni demek gelir içimden
Taşar dışıma tüm görgüsüzlüğüm
Kucağında son bulur ölümsüzlüğüm
Kara bir perde iner gözlerime
Ve ben her gece bu döşekte ölürüm
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta