Ağaçların sesiyle tanışıyorum
Dokunuşlar yoluyla çatlayan tenin ardında bulunuyor
ben olan insan
Ah insan kabuk!
Ağaçlar biliyor insanın insan yalnızlığını
Tadar koklar ve sinerler insandan kendilerine
Bir yaprak çocuğuyla her yıl döküme ölüme
O kadar güzel bir yüzdü ki
Gelip geçici olamazdı
Ya da bir resimdi çizilmiş yastığıma
Onunla hep
Devamını Oku
Gelip geçici olamazdı
Ya da bir resimdi çizilmiş yastığıma
Onunla hep




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta