Ağaçların sesiyle tanışıyorum
Dokunuşlar yoluyla çatlayan tenin ardında bulunuyor
ben olan insan
Ah insan kabuk!
Ağaçlar biliyor insanın insan yalnızlığını
Tadar koklar ve sinerler insandan kendilerine
Bir yaprak çocuğuyla her yıl döküme ölüme
Kaderde senden ayrı düşmek de varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Devamını Oku
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta