Ağaçların sesiyle tanışıyorum
Dokunuşlar yoluyla çatlayan tenin ardında bulunuyor
ben olan insan
Ah insan kabuk!
Ağaçlar biliyor insanın insan yalnızlığını
Tadar koklar ve sinerler insandan kendilerine
Bir yaprak çocuğuyla her yıl döküme ölüme
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta