Yaşam bileklerini kesiyor;
Ölümün kırmızısı damlıyor,
Yalnızlığın karanlığına!
Hasretin aydınlığında;
Bir umut doğuyor,
Tesadüfün bedeninde!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




işte şiir buuuuuuuuuuu tebrikler dost........hicabi ceylan
Çok anlamlı bir şiir bu Sırma.Kızıyordun ama öneriler işe yaradı :-)) Birinin ölümü diğerinin doğumu olabiliyor kelebel-tırtıl ilişkisinde olduğu gibi..bir kapı kapandığında mutlaka açılmış ya da hazır bir kapı vardır...Kapıyı kapatan umutsuzluktur...
Doğaçlama şiir güzeldir ama hep doğaçlama bir anlamda düzensizlik,çabasızlık demektir.Güzel şiirler gelecek senden...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta