Ölüm derler adıma, ölümü birde benim ağzımdan dinle…
Kimine gülüstanla gelirim kimine bir hışım kinle…
Elimde Acı şekli çok , sayıya vursan yüz binle…
Tadınca pençemi artık işin kalmaz tenle…ey insan…
Düştü yolum sokağına , dün haneyi yokladım yoktun evde…
Telaşa mahel yok, zaten yoktun ervahı ezelde…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta