Ölüm Denizi Şiiri - H Yusuf Şahan

Ölüm denizinde ölümüme yüzerken
Genç bir kızın oltasına takıldım
Güçlükle çekti beni hayat kıyısına
Bırak beni boğulayım diye yakındım
Bitik tükenmekte olan bedenime
El koydu ölüm nedenime
Sevgili kanserimi söküp aldı yerinden
Oh! bitti dedi derinden
Aylardır acılarımla baş başa
Yenik düştüm böbreğimdeki taşa
Beni kurtar dedim Doktor Göktaş’a
Kırdı taşlarımı kuma dönüştü
Hayat ekmeğini benimle yine bölüştü
Neler yaşadım bilseniz neler
Bir yanıp bir söndü hayat denen fener
Git geller içinde yeniden yaşam
Bilmiyorum kaç sabah kaç akşam
Sonuçta bir gün bulacağım sonu
Yürüdüğüm sonsuzluğun son yolu
Mevsim hazan kış kapıda
Güneş yanlamasına vuruyor
Işıklar azalıp karanlıklar basmakta
Sonsuzluğun sonu önümde duruyor
hyş