Ölüm dediğin. Şiiri - Fehmi Tazegül

Bir ruhla kalırsa ömrünle beden.
Baktım aynaya simsiyah yüzüm.
Ölerek gidiyoruz bir sen bir ben.
Bu dünya boştur bilesin gülüm.

Bulamadı ölüme bilimler bir ilacı
Dinlemiyor sarayları krallarla tacı
Toprağın mezarın aniden ne acı.
Masalındır ölümün bilesin gülüm.

Kabristanı sarar dikenler sarı otlar.
Başucunda koskoca büyük ağaçlar.
Kimileri yaşlı kimileri genç yoldaşlar
Onlardan bir haber gelmez gülüm.

Fehmi.
Bulamadım çareyi kanayan yaraya.
Beni sevmeyenleri sen sakın arama.
Artık eyvallahım yok kederle gama.
Bin yıl yaşasan faydası yok gülüm