Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
1993 ten bu yana herşey gönlünüzce ve olumlu değişmiştir dilerim. Ölüm soğuk, acı ve ayrılık demek, kimseyi çağırmasın, vaktinden önce !
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta