Ölüm böyle sevilir;
Bütün ağıtlardan uzak, sessiz.
Toprak kokusunu alıp giderken rüzgar,
Kimseye boyun eğmeden, tesellisiz.
Sırtını yağmura dayayıp
Çocuksu düşleri ayıklarken ay ışığından, sırılsıklam.
Ölüm böyle sevilir;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta