Yolumun yoldaşı ol, al canına sar beni
Rüzgarım güneşim ol, yak beni kavur beni
Canımın cananı ol, ninninle uyut beni
Sensizlik ölüm bana, al canına sar beni...
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Fazla söze gerek yok.Bu muhteşem aşk ve sevda şiirini canı gönülden kutluyorum.Selam ve sevgilerimle...Hap böyle sevgiyle kal...
ÖLÜM BANA...
Yolumun yoldaşı ol, al canına sar beni,
Rüzgarım güneşim ol, aşkınla kavur beni.
Canımın cananı ol, ninnilere ver beni
Sensizlik ölüm bana, al canına sar beni...
Eflâtun gecelerim, sana doğru koşuyor,
Engin denizler çılgın, sevgimle hep coşuyor.
Bin bereket aşk bu ya, bil kalbimden taşıyor,
Sensizlik ölüm bana, bir bilenden sor beni...
Yetim bir yavru oldum, hep sevginin yolunda
Sevişen sevgililer gördüm aşkın kolunda
Ey! canımın cananı,sen aşkımda bulun da,
Sensizlik ölüm bana, hasat yapıp ser beni...
Uzaklarda olsan da, ben teselli bulsam da,
Katran olan gecede, sensizliğe dolsam da;
Arzulara bin kilit vursam aşkla solsam da,
Sensizlik ölüm bana, açan gülüm der beni...
Sen aşkımın gülüsün,koparmaya kıyamam,
Hasreti ömürboyu gönlümde taşıyamam.
Aşk atınla geliver,ben sensiz yaşayamam,
Sensizlik ölüm bana,ben sensiz yaşayamam....Nazım İNCE
Arzulara bin kilit vursam aşkla solsam da
Sensizlik ölüm bana, açan gülüm der beni...
COK GÜZEL BİR ŞİİR OLMUŞ ONSUZLUK ÖLÜM
Sn diken
Vallahi tesadüfmü oluyor ben nete girdiğimde sizin güzel şiirlerinizle karşılaşıyorum
Ve şiirlerinizi çok beğeniyorum his ve duygu yoğunluğu var
Yüreğiniz hep sevgide kalsın
kutlar saygılar sunarım
Harikasın ablacığım.
Bu ne güzel şiir böyle.
Yüzün gibi kalbinde güzel ablacığım.
Bu şiirle sanki duygularımı dile getirdiniz
Teşekkürler
Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta