kapatmış gözlerini derin bir uykuda
ilişmesin kimseler artık üzmesinler
rahat bulur belki o derin kuytuda
ölümün soğukluğu şimdi her solukta
çaresi yok hepimiz gideceğiz mutlaka
gireceğiz o serin toprağın koynuna
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta