Yollar ki birleşirler fezanın ötesinde
Gidersin ardı sıra ecelin pençesinde
Açılır çukurlarda ötelere penceren
Açılır toprak sandık, her yanında bir perde
Öğünüp koruduğun o vücut o varlığın
Kalırlar makberinde hesap için darlığın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta