Çalmadan kapıyı,
Ansız yakalar kötüyü.
Bakarsın belki yaparken ütüyü.
Sarıp sarmalar seni ak beze.
İşler yarımdır,telaş sürer.
Birden gitsekte gömerler birer birer.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğine sağlık.
ölüm bu hiç bilet almadı ki,
geleceğine dair haber salmadı ki
zengin, yoksul ayırmadı ki
genç yaşlı bilmedi ki
bir kanat vuruşta attı döry kolluya.............buda bende olsun sana hediye. ölüm yüzü soğuk ama sonunda varıp o geçide sıramızı savacağız yeter ki amelimiz iyi ola. esen kalın.
Kötüyü yakalar da, iyiyi bırakır mı kardeş? O herkesi ansızın yakalar ve bir daha geri göndermez! Öyleyse yakalanmadan önce onun bizden ve hayattan ne istediğini öğrenip, hazırlığımızı itmam etmemiz gerekir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta