Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
kaleminize sağlık. güzel işlenmiş konu.ama nerden baksanız ölüm ürpetir insanı. oysa doğmak kadar ölmek te doğal olmalı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta