Ölüm Denen Gerçeği Öğrendiğinde
Yaşlar akıp Kuruyacak Gözlerinde
Bakacaksın arkandaki insanlara
Yukardaki huzura eriştiğinde
Ah diyeceksin içinden günlerce
haklı çıkacaksın sende kendince
Ve Pişman olacaksın yaşadığına
Canının Yandığınıda Hissedince
Geceler gündüzleri kovalayacak
Ve her geceden sonra sabah olacak
sende sabah olmasın isteyeceksin
Sabahlar en büyük düşmanın olacak
üşüyeceksin kimi zaman ayazda
titreyecek için gecenin soğuğunda
Aylarca tek başına hep odanda
Boşa Gidecek ömründe zamanında
yüzündeki çizgileri göreceksin
Ve hala sürecek sessiz bekleyişin
Sen aynada kendini her gördüğünde
içten içe her geçen gün Öleceksin
Yaş İlerledikçe Ölüm korkusu saracak
Sanma ki bu dünya sana kalacak
Sen tüm Gerçeği Anladığın Zamanda
İş İşten geçmiş olacak.
Fahrettin Togay
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta