ölüm...
ruhun ahirete, gidiş yolculuğu...
cümlenin sonuna, konulan noktadır...
ölüm...
tükenen hayatın, soğuk sessizliği...
yenilmiş bedenin, teslimiyetidir...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta