yeraltından uğultuyla gelen, istenmeyen yabancı..
hak ediyor da..
bağırıyor şehrin üstünde avaz avaz..
çökmüş küçücük bedenine, küçücük bir canın,
ancak bu kadar arsızı olur; hayata kastın..
sonra ölüm melekleri yağıyor sicim sicim,
mahallemin evlerine..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta