Ölmek, kimilerine göre yok olmak.
Bizce soğuk bir bardak şerbet içmek.
Anne ağlama ne olur yeter artık.
Yarın iftar O'nunla, ne diyorsun Anne.
Babam, vakur adam vesselam.
Ölüm onu da ağlatıyorsa...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta