Ölüm bir balçık gibi sarınca beni
Göğsümü zorlar tabut çivileri
Parçalar zehir soluyan ciğerlerimi
Çırpınıp duran son bir nefes
Domurlanırken iri terler çıkık damarlarımda
Pis bir küf tadı çiğnerim ağzımda
Soğurken bedenim yavaş yavaş
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta