Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ey sonbaharın gazel yığınlarında biriken hüzün
Dağıt özlemekten korktuğumuz yarınlarımızı
Kaybolmasın içimizde gözleri parlatan ışık
Ölümü sevimsiz kılan yaşama bağlılık mı?
Günahlardan fütursuzca yaşanan dağınıklık mı?
Yüreğinize sağlık Yunus kardeşim, Rab'bim hayatın da ölümün de hayırlısını nasip etsin, selam ve saygılar, aeo
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta