Ölüm;
Gidenin kalanlara bıraktığı yürek fakirliğidir;
Git gide çürüyen pis bir kokudur gönülde....
Gidenin bıraktığı hiç istenmeyen, çirkin bir mirastır ölüm;
Ve
Kalanın,
taaa ölümün kapıya dayandığı güne kadar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ne yazık ki gerçektir ölüm.....
Haklısınız...tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta