Artık kalabalıklarımız sadece cenaze namazlarımız
Dostlarla yegane paylaştığımız paydalarımız
Ayrı düşülen dostlardan aldığımız haberdir ölüm
Geride kalan dostları görmeye bahane ölüm
Bilmem ki sessiz mezartaşları neleri gizlemekte
Aşikar bir şeyleri varsa sıra senin demekte.
Gül verirken ömürde sevginin tezahürü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta