Bir ölümü şiirleştirebilirmiydim acaba,
kelimeler boğazıma düğümlenip, gözümden yaş olarak mı akardı,
yoksa içime atığım göz yaşlarım kalemime ilham perisi mi olurdu bilemiyorum,
ama bir şiir gördüm ikisi de vardı,okuyanların ya içi yanar ya da hayatan bıkarlardı.
bu şiiri yazan üç çocuklu bir anaydı ama ana gibi anaydı,
yaşama sevincini yeni yıla beş gün kala kaybetmişti,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hayal gücünüzün büyüklüğünü şiire sarmışsınız...
tebrikler
'Saygıdeğer Şairim!
Şiirinizi okurken,benim şiirlerimden birini (Anlamadılar) ilham aldığınızı bilemeden,'sanki beni anlatıyor,sanki biri benim yaşadıklarımı yaşamış'dedim!
Gözümden içime akıp;Boğazıma düğümlenen göz yaşımla okudum Şiirinizi.....Ve dostum;Şiirinizin hikaye konusu bizzat benmişimde haberim bile yokmuş!...Çok teşekkür ediyorum...Sonsuz kere teşekkürler...duygularımın kime sitem olduğunu dizelerinizle gayet iyi aktarmışsınız...Duygularınızı aktaran yüreğinizi öpüyorum..Saygılarımla Şiirdaşım!...'
Mine YİRMİLİ (Antolojinin acemi Şairi)
Yüregnize saglık Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta