Neydi seni benden çalan?
Korkmadan,çekinmeden,bencilce elimden alan.
Rüyanda attığın bir çığlık mı?
Yoksa ölüm korkusu mu? ismini atamadığın ağzından.
Neydi seni umutsuzca boşluğa iten?
Uçurumun yamacında duran gülsüz diken.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Çıplaksın,sonbahar gibi.
Beyaz,soğuk ve acizsin bir avuç kar gibi,
Kalk o tabuttan,aç gözlerini
Yükselme gökyüzüne,kürek çekme dipsizliğe
İzin verme,eritmesin ecel seni...
Nihal Memil
Kutlarım sevgili şairim..direnmek yaşamaktır..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta