Tutuşur gönlüm ah-u zârımdan
Bir saba yeli büyütür içimdeki bu yangını
Ufalır adımlarım usul usul yürürken ölüme
Hiç bir ses ulaşmaz gönlüme yârdan gayrı
Bir ses işitirim bin sessizlik içinden
" Kullu nefsin zâikatul mevt " der en derinden
Ve ruhumun zerrelerine karışır ölüm,bir meleğin dilinden..
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta