Tutuşur gönlüm ah-u zârımdan
Bir saba yeli büyütür içimdeki bu yangını
Ufalır adımlarım usul usul yürürken ölüme
Hiç bir ses ulaşmaz gönlüme yârdan gayrı
Bir ses işitirim bin sessizlik içinden
" Kullu nefsin zâikatul mevt " der en derinden
Ve ruhumun zerrelerine karışır ölüm,bir meleğin dilinden..
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta