Düşündüm de bir gün ben,sonum nasıl olacak?
İçimdeki pilsiz saat,nerde nasıl duracak.
Bu fikirle başladım ben ölümü tasvire,
Ölmeyen bilmez elbet,nasıl olur bu sahne.
Zamanım yaklaşıyor tartılacak günahlar,
Beni omuzlarında kaldıracak insanlar.
İki rekatlık namaz,kıldıracak bir imam,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Her insanın düşünüp yaşamını hizaya sokması gereken konuyu işlemişsiniz cesaretinizden ötürü tebrik ederim.'Ezelden ebede dek,böyle son bulur yollar.'Son bulmuyorda, ebed yolculuğu belkide güzergâh değiştiriyordur.Tebrik ve selamlarımı iletirim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta