ÖLÜM
Hep……
Animidir çırpınışların ölüm
Sonlara yok mudur çıkışların
Apansızlıklar mı kaderin ölüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muradı bulan ersin istemezsin
Kimle kindesin
Bilirde bilemezcisin
Deryalara ermeden
Geçer mi güzlerden elin
Mavileri zifirilere
Neden sen koyarsın ölüm
....sustum bu dizeler karşısında....sadece sustum.Tebrikler Feriha hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta