Tadacağımız bir ölüm,
Ha bu gün ha da yarın.
Asıl korkmakmış zulüm,
Korkusu var mı yaprakların?
27-7-2001 paris
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Ölümden korkmak iki dünya arasındaki tercihi ya da geç kalmanın hazırlıksız yakalanmanın verdiği telaşı yansıtır. Ne mutlu ondan korkmayanlara
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta