Ah, ölüm; Sonsuzluk sofrasında en son aşım.
Neredesin Azrail? Benim sevgili yoldaşım.
Karabasan sanırlar seni, oysa ne hoşsun.
Tadını bilmeyen ölümün, hayata koşsun
Ölüm! Ben bilirim senin tadını; latifsin.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bir çok kişi sizin gibi düşünmüyor anlaşılan. Benimse, yüreğime tercüme olmuş bir şiir. Yüreğinize sağlık. Güzel dile getirmişsiniz.
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta