İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
kaleminize ve yüreğinize sağlık üstat
fevkalade
Ölmek bazen yeni doğumlaradır, o yüzden defalarca ölür insan!..
Vakitli vakitsiz çağrılıyor bazen ölüm..
Ama bir an geride kalanlar düşünülünce
Vazgeciyor insan , daha var diyor sessizce içinden
Ölüme susar mı bir insan,susarmış.Acı gırtlağına dayanınca ölüm için sınırları zorlarmış.
güzel anlamlı bir serzeniş. ne zaman gelir bilemeyiz ama ölüm bizim için kaçınılmaz son.
Bilebilsem bir gün önceden
Kendim kazarım
Ellerim titremeden
Çabuk gel ölüm acı vermeden
Dünyada çile ve dert çeken için ölüm bir kurtuluştur dürüst bir insanın ölümden korkmasına
Hiç gerek yok insan korkacaksa yaptığı iyi ve kötü hallerine baksın kendi fark eder
Anlamlı bir şiirdi çok sevdim tebrikler saygılar
Konu tüm yaşayanların kaderi ama amel iyiyse ...gülbahçesi herkesin
Dostum, zaten amelin iyiyse, Azrailden korkma. O güzel insanlara güzel gelir.
tebrikler güzel ala
Bu şiir ile ilgili 35 tane yorum bulunmakta