Gümüş teller sarmış çehremi, kır sakallarımda gezinir parmaklarım,
Bir tutku ki prangalı, bir takıntı ki ruhumda sancı...
Lakin o koku... Ölümün asude kokusu ciğerlerime doluyor,
Şah damarımdan süzülüp, nefesimden daha yakın duruyor.
(Ölüm var... Unutma...)
Sözler bal damlayan bir hançer gibi, hem tatlı hem çirkin,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta